One Troubled Soul

August 29, 2006 at 10:05 am (diyornal)

Ilang araw ang nakalipas, at maraming bagay ang naglabas-pasok sa isipan ko. Hindi ko alam kung saan magsisimula, eh kung tapusin ko na lang agad kaya? Ang buhay ko? huwag na pala, baka maraming umiyak. Parang malapit na akong maniwala na ang taong mababait daw, ay maagang kinukuha ni Lord. At kapag ikaw daw ay isang masamang damo, matagal kang mamamatay. Kaya daw mabilis magsikip sa kulungan. Bakit, nakakasiguro ba sila na ang lahat ng nakakulong ay masama? Kung ating susumahin, di hamak na mas marami naman ang masasama sa labas… magbukas ka lamang ng iyong telebisyon. Saksakan na ng daming kasamaan ang pwede mong makita. Paano pa ang mga tao sa likod ng kamera. Huwag mo ng subukang lumabas ng iyong bahay at pihadong hahaba ang ating usapan.

Ang dami nga namang tao sa Metro Manila. Dito lang sa bahay na malapit sa palengke… ang kapal ng tao. eh ilan pa ba ang mga nasa kani-kanilang bahay, may ginagawa man o wala at natutulog. Ilan ang nasa opisina at nagtatrabaho, nasa paaralan at nag-aaral? Idagdag mo pa ang mga nasa biyahe at papunta sa kani-kanilang destinasyon. Isama mo na rin ang mga nasa pasyalan at namimili, tumatambay o nanunuod ng sine. Paano pa ang mga artista at musikero, sa siyudad ang sentro ng kanilang negosyo. Ilang biyahe pa ng eroplano barko at bus galing probinsiya ang papunta dito para makipagsapalaran. Eh makakalimutan ba ang mga magkasintahan na nagniniig sa mga oras na ito. Anu oras kaya labas nila? eh ako, hindi ba ako pasikip sa Metro Manila? At bakit, pinoproblema ba nila ako?

May isang tanung na ibinato sa akin ang aking kaibigan na nagpatibay sa akin… “Bakit kailangang mag-I LOVE YOU, THANK YOU o SORRY sa iyong karelasyon kung ito’y hindi mo naman nais na sabihin sa mga oras na iyon?” Napangiti ako… hindi ko ito madalas naitatanung sa sarili ko, dahil ang alam ko, ang mga bagay na kaparte na ng aking pangaraw-araw na buhay at kilos ay hindi ko na hinahanapan pa ng kasagutan, dahil ito ang gusto ko! Sinasabi ko ang “SORRY” kapag ako’y nagsisisi sa aking nagawang kasalanan at nangangakong hindi na uulit, madalas din dahil alam ko na ang salitang sorry lamang ang makapagpapanumbalik sa amin sa matinong kaisipan bunga ng maling pananaw at hindi pagkakaintindihan. Baka ang aking kaibigan, ay hindi niya nararamdaman ang ganito sa kaparehong sitwasyon, Patigasan siguro ang gusto nilang labanan. Sinasabi ko ang “THANK YOU” sa bawat ginagawa para sa akin ng aking minamahal, wala mang komersyal na halaga ang salitang ito katumbas sa bagay o sakripisyong ibinigay niya, alam kong taos sa puso ang bawat pagsambit ko nito. Marahil hindi ito nararamdaman ng aking kaibigan, bagkus ang bawat bagay at gawain ng kanyang kasintahan para sa kanya ay obligasyong dapat ginagampanan. Sinasabi ko ang “I LOVE YOU” ng hindi mabilang sa aking daliri kung ilan sa isang araw. Bago umalis ng bahay, pagdating sa opisina, pagdating sa bahay at bago matulog. bukod pa duon ang malilit na pag-uusap, telepono man o text. hindi maaaring mawala ang katagang ito bilang pangwakas. Eh paano naman sa aking kaibigan, hindi ba niya nararamdaman ito sa kanyang ka-“partner”? Sasabihin lang ba niya ito kung kailan niya “feel”? Simple lang naman ang sa akin, anomang oras ay maaaring mawala tayo sa mundong ito ng hindi natin inaaasahan. Maaaring pagkatapos ng inyong pag-uusap o pagkikita, may isang biglang mawala sa inyo? Hindi ka man lang nakapagpaalam at naipabaon sa kanya ang tangi mong nararamdaman sa kanya. Walang nagsisisi sa una, lahat sa huli. Natatandaan ko pa, Nung huli ko nga itong tinanong sa aking iniirog, madali lang siyang sumagot… “Automatic na eh. Walang kakurap-kurap at pag-aalinlangan kong sasambitin ang “I LOVE YOU”. Dahil sa tatlong salitang ito, buo na ang mundo mo.” Tama nga siya. Ganun ko ito isinagot sa aking kaibigan. Ganuon lang kasimple… Sino ang balisa sa amin ng aking kaibigan? Maaaring siya, maaaring ako. pwedeng pareho kami, o wala sa amin. Bakit, sino bang hindi, pagdating sa pag-ibig?

Advertisements

Permalink Leave a Comment

TY4URLUV – Dimsum

August 24, 2006 at 11:27 am (music)

My life was a constant uphill climb
Never got it right
Each one I loved went through a change of heart
You came and my world turned upside down
You sung a different tune
Can’t let go
It keeps playing on my mind

Now there’s a reason to wake up each day
A reason to shake my blues away
Now I am whole, a lucky soul
I wanna thank you for your love
Thank you
Thank you for your love

Confused
My heart was in a daze
Learn to live with pain
I loved too haste then watch it go to waste
You came and brought music to my soul
Inspired me to the very core
You touched me well
No one has been before

* now there’s a reason to wake up each day
I thank the lord for sending you my way
Now I am whole, a lucky soul
I wanna thank you for your love

Thank you
Thank you for your love

I saw the world in shades of black and gray,

Turning blue with every passing day
Just when I thought that maybe all was lost
My life took on a new turn
And it’s all because
It’s because

Repeat *
Now looking back
All the pain
No more dark clouds
No more rain

Thank you (thank you)
Thank you for your love

– it is not everday you meet someone that unexpectedly would change the way you view life as it is. We all have our own stories to tell, what differentiates us is on how we treat that story and learn from it. Yes, we cry sometimes, laugh a number of times, and feel hatred and pain all at the same time… do not give up. Just wipe your blood, sweat and tears, and take those as your passport in dealing with love lost. You can’t look for someone to love, because if we do… we’ll choose the prettiest, smartest extra ordinary fantasy lady that we dream of. It is not an absolute guarantee that she will love you back. God will provide. I’ll stop exaggerating about love. Listen to the song.

Permalink 2 Comments

Katatapos lang Ng Araw ni Ninoy… Paano sa isang Linggo?

August 23, 2006 at 10:37 am (diyornal)

Ay, naku… Unang araw ng pasok, Martes! Holiday ng Lunes, gawa ni Ninoy! Ang haba ng bakasyon. Hindi ko alam kung maganda o hindi ang nagdaang araw na walang pasok. Una, nasa bahay lang ako ng tatlong araw, walang pera panglabas. ayos, makakatipid ako! mali pala! napagisip-isip ko, nanuod lang ako ng TV, nakabukas ang ilaw pati bentilador buong araw, ilang oras din akong nagpapalit-palit, DVD, PS One. yun lang ang trabaho araw-araw. Teka, trabaho ba yun? Nakupo, magkano na naman ang bill sa kuryente. Ako pa naman, kapag nakaharap sa TV, talo pa ang kiti-kiti sa likot ng daliri kalilipat ng channel. Ewan ko ba… nasanay lang siguro, kapipindot! pero wala namang kinalaman iyon sa pagtaas ng kuryente.

Naubos ang aking bakasyon sa kapapanuod ng TV, PBA, “Ang Anak Ni Brocka”, “Click”(pirated), ASAP, PBA Draft. At ang aking pinagkakaabalahan sa ngayon sa PS One… “Silent Hill”, grabe sa katatakutan at kaba ang aking nararamdaman tuwing hawak-hawak ang controller. Kailangan ko ng matapos ito. “Late bloomer” na nga akong matatawag. May mabuti naman ding naidulot ang bakasyon, mas mahabang oras kapiling ang aking pinakamamahal. Naks, pang-telenobela! Bakit nga ba pagkakagaling sa isang bakasyon, ganado kang pumasok, dahil siguro gusto ko nang dumating uli ang araw ng susunod na bakasyon. At sa darating na Lunes uli yun, sa aking pagkakaalam, nagkapirmahan na nga eh…

Ngunit, ano ito? Isang kapapasok na balita… MAY PASOK SA LUNES! Nanangko! Bulilyaso ang mga plano. Paano ko ngayon sasabihin ito sa aking mga pinangakuan ng pakikipagtagpo sa araw na iyon? Nakakainis ang madungis. Pinaasa na naman ako. Maghihintay na lang uli ng panibagong araw na idedeklarang walang pasok. Buti pa nung ako’y nag-aaral, kaunting ulan lamang at may namataang paparating na bagyo, gigising ka lamang ng maaga upang abangan ang balita sa radyo o telebisyon at sabihing… “Inuulit po sa mga magulang at estudyante, walang pasok po sa lahat ng antas.” Tutulog ka na lang uli. Babangon ka na lang pag tanghalian na at kung oras na ng iyong paboritong palabas na hindi mo mapanuod dahil sa may pasok ka. Hindi na pwede ngayon yan, hindi mo naman pwedeng sabihin sa boss mo na, “Mam, baha po sa amin.” o “Sir, wala po akong masakyan.” Ano ka, hilo? Kaltok ang abot mo!

Pinag-iisipan kong magpahinga ng dalawang araw sa paninigarilyo. Sa Sabado kasi ang “Annual Physical Examination”. Balak ko ding tumungga ng dalawang baso ng “Birch Tree” bago ang eksaminasyon. Hay, sa panahong ito, bawal ang magkasakit. Bawal ang pork. Bakit ang bisyo, pwede? May narinig nga ako…”Kung may bisyo ka at wala, mamamatay ka din. Eh di magbisyo ka na lang” Pero di iyan ang mas malaking problema ko, MAY PASOK SA LUNES! Waaahh…

Permalink Leave a Comment

Kami nAPO muna (Tribute to APO Hiking Society)

August 23, 2006 at 9:18 am (music)

kaminapomunagf4.jpg

The long wait is over. The most celebrated composers/singers of older generation are back, not with a new album, but with an album giving tribute to Jim Paredes, Buboy Garovillo & Danny Javier. With the album launch last night, and the album turning gold after 1 week… I’ll make my own review.

ANNA – TOP SUZARA

The former Freestyle frontman is back, after his hit single “Sabihin Mo Na”. I personally feel that he was just included in this tribute because he is in the Universal family. Nyoy Volante would’ve even be a better fit, anyways… Nothing unusual about this one, except that this song is one of the most popular and affectionate song the trio had made.

BAWAT BATA – THE DAWN

One of the groups that have been much alike the APO, they have been here for quite sometime now, and they never lose their spark. With Buddy Zabala in fold, there is no stopping this group. Fresh from their acclaimed indie film “Tulad Ng Dati”, they seriously rock here. As usual, Francis Reyes’ riffs are awesome, so as the hard-hitting JB Leonor. They really made this children song very rock-ish!

BLUE JEANS – ROCKSTEDDY

This Teddy Corpuz’s band has really come into waves recently, there are no magic on this track, no exemplary vocal performance and the band just simply knows how to play.They got a song from APO that depicts teenage problems and they really felt what the song is all about. It’s good that they are singing an APO song.

DI NA NATUTO – SOUND

A different rendition of a song sung by various artists, Garvy V. is one. At first, you think it’s bossa, next will be reggae, disco… then a total different genre. This track is one of the downside of this album, really got confused listening to this one, eventhough it is one of my favorite APO songs.

PAANO – SHAMROCK

Headed by million-dollar vocalist Marc Tupaz, this group who sang the main theme from “Capt. Barbell”, did not deviate from their music from this one, they showed how “safe” they play their music. No extraordinary guitar riffs, no vocal display given to this APO heart-warming song.

PAG-IBIG – KITCHIE NADAL

This former Mojofly lead really knows how to rock, baby. Remember, how she sang “Ligaya” from the E-Heads tribute? this song is not too different from that. She was enjoying the song, singing gleefully as if she was with me. Hahaha! Dream on!

BAKIT ANG BABAE – <S>ANDWICH

I really feel <S>andwich needs a frontman other than Raims. Don’t get me wrong here, <S> lovers. It really feels awesome to hear him sing a song or two, or doing back-ups. But maybe I was just used to hearing this band with rocker vocals from Marc Abaya. Oh, well… Rivermaya did it, when Bamboo left, and Rico Blanco took his spot, and they were phenomenal after. Maybe it’s on my part, but I’ll stick with that.

BATANG-BATA KA PA – SUGARFREE

I’m a big Sugarfree fan, influenced by my older brother. Gone are days when they are tagged as E-heads wannabes. They have managed to transform into their own brand of music. With the departure of drummer Mitch Singson, and newcomer Kaka Quisumbing, this will be a huge test for these guys, on how they will maintain Sugarfree music. But with this single… I say, they pass with flying colors!

KABILUGAN NG BUWAN – DRIP

Majority of albums nowadays have fillers, and this tribute album is no exception. With a song done by a new band, this will be a text run for the band.

KUMOT AT UNAN – BOLDSTAR

Another filler. The song suits the band. Hmmm… need more explaining? You’ll get sleepy when you start listening to it. Try it. Zzzzz…

WHEN I MET YOU – BARBIE ALMALBIS

Not a big Barbie fan, both doll and artist. But I really love this original. Unfortunately, it surprised me, it was fast paced on a different level. I was looking for the arrow that will hit me bull’s eye. Too bad, I expected too much.

NAKAPAGTATAKA – SPONGE COLA

What is the diffference between Sponge Cola’s rendition of “Pare Ko” and this one? Nothing. They ruined both. Here is a great band doing their own songs, not covering it. Try sticking to your own songs.

PUMAPATAK ANG ULAN – PAROKYA NI EDGAR

I’ll try not to biased because PnE is my most favorite band. Yes, I admit, they are not the best musicians around. But they manage to stay around. Maybe they have passed their wackiness to Kamikazee but they still display light and simple lyrics that we Filipinos love and endear. Back to the song, it was tailor made for them. The easiness and good vibes of singing in the rain with them is what you can feel. A very nice rain song.

DOO BIDOO – KAMIKAZEE

The band of the hour. Performance and entertainment personified. Followers of Kamikazee won’t be appalled by Jay’s live act. They have been like this all along. They gave Dubi do a different meaning. One has to wonder, did APO really intend to do it that way? Check out the video too.

EWAN – IMAGO

The most surprising and refreshing song in the album. A very, very cool intro. The voice of Aia will linger in your ears., so soothing. Imago is due for recognition. I’ll bet on that.

AWIT NG BARKADA – ITCHYWORMS

A virtual unknown band years ago, but lady luck suddenlt changed when they jumped into the commercial wagon. Their cheerful rendition of a friendship driven song will definitely make their stocks higher.

YAKAP SA DILIM – ORANGE ‘N LEMONS

See Itchyworms. Song composed by APO sang by OnL, or is it the other way around? Just don’t like the video of this. Clem, McCoy & Co. are still trying to be Beatle-esque, but way, way far from it. Change the ‘do and wardrobe, guys!

PANALANGIN – MOONSTAR 88

How can I forget this track, thanx Ryan! The comebacking group from UST. A refreshed sound that we all have been missing, not in a MYMP kind of way. Looks like Maychelle Baay is in for another round of rock ‘n roll and this time sweeter. And singing a song many artists have covered wouldn’t hurt this band.

ISLA ERA – MAHIRAP MAGMAHAL NG SYOTA NG IBA

Another song I missed, thanks again Ryan. A song most guys are singing nowadays. Hmmm… does it hurt? You can’t seem to understand what is that something that strikes whenever you hear this song. Its in the message, but in a cheerful kind of way. Isla Era have somewhat restored the feeling of loving someone who has loved someone else. Well, that is love!

OVER-ALL RATING: BUY IT

Permalink 90 Comments

Ang Anak Ni Brocka

August 22, 2006 at 11:38 am (Pelikula)

staanlb1.jpg

Sabado ng hating gabi, walang magawa, ayaw pang dalawin ng antok, walang magandang palabas sa telebisyon. Nang napatigil sa istasyon bilang 56, “Cinema One”. Maguumpisa pa lang ang dokumentaryong ” Ang Anak Ni Brocka”. Isang pelikulang matagal ko nang ibig mapanuod. Maraming kaibigan at kakilala na rin ang nag-eengganyong akin itong panuorin. Eto na ang aking pagkakataon…

 Kung akala mo ay pelikula ito tungkol ito sa yumaong batikang direktor na si Lino Brocka… tama ka! Kung akala mo ay tungkol ito sa kanyang anak… Tama ka uli! Kung nagmumuni-muni ka kung totoo nga bang may “anak” si Lino Brocka… Maaari! Hindi kaila sa industriya at sa mga kritiko ng pamahalaan na si Brocka ay miyembro ng “third sex”, so kung tutuusin, imposible na magkaroon ng anak ang isang tulad niya. Mali, ilan na rin bang “gay” ang nagtaguyod ng sariling pamilya… Ogie Diaz, Jun Encarnacion, Tita Swarding, Arnel Ignacio, Anselle Beluso at marami pang iba. Kaya’t ang haka-hakang ito ay hindi pwedeng kaagad-agad pasubalian.

Ang dokumentaryong nabanggit ay nagpakita ng mga testimonya ng mga mahal sa buhay at malalapit na kaibigan ni Brocka. Mga pakikipaglaban ni Brocka sa administrasyon, mga paggawa ng pelikulang maraming kahulugan, ang tapang ng loob ni Brocka na labanan ang panunupil ng pamahalaan nuong “Martial Law”, Na nagpapatunay na “MAS LALAKE” pa siya kesa sa ibang kakilala ko. Hindi na ako lalayo, kaysa sa akin. Ang istorya na nagpapakita ng isang grupo sa likod ng isang programa na nagnanais matuklasan at isiwalat ang napapabalitang “anak ni Brocka”. Mailap at mahirap matunton ang “anak” na tinatawag, isang masusing pananaliksik at paggalugad sa Kamaynilaan at mga lugar na maaring pinaglalagian ng kanilang hinahanap. Lalong umiigting ang kanilang pagnanasang makita ang taong ito, dahil na rin sa mga pagpapatunay ng mga taong kanilang nakakausap. Na sa huli, ay hindi rin masasakatuparan. WALA ngang anak si Brocka! Hindi pala totoong anak siya ni Brocka, pinaniwala lamang siya ng kanyang ina, si Lino nga ang ama nya, ngunit hindi si Brocka.

Sa kabuuan ng dokumentaryo, hindi naipakita ang mukha ng “anak” ni Brocka. Ang pagiging “Anak Ni Brocka” ay walang iisang mukha. Ang mukha ng pakikipaglaban para karapatan at kalayaan ay walang eksaktong pisikal na ebidensya. Ang marubdob na pagnanasa ng pagbabago sa pamamagitan ng pagpapahayag ng malikhaing pagsasapelikula na tumitira sa mga kaganapang politikal ay walang depinitibong kahulugan. Ang lahat ng mamamayang Pilipino, hindi man direktahang naimpluwensyahan ng pakikipaglaban ni Brocka ay pwedeng ituring na isa sa mga “anak ni Brocka”. Ang mga taong nakikita natin sa telebisyon na nasa kalye, ang mga taong araw-araw gumagawa ng mga bagay na makakapagmulat sa nagbubulag-bulagang mamamayan… sila ay ilan sa mga anak ni Brocka. Hindi nga imposible… Ako, Ikaw… tayong lahat na hindi natatakot magpahayag ng sariling damdamin… baka tayo nga “Ang Anak Ni Brocka”.

Permalink 1 Comment

Tingnan mo nga naman, oo

August 18, 2006 at 10:58 am (diyornal)

Dalawang umaatikabong laro kagabi ang aking napanuod, nanalo ang FEU kontra UP, 89-76 at nanaig naman ang Ateneo sa Adamson sa isang umaatikabong bakbakan, 66-65. Palapit na ng palipat ang tamaraws sa “Final Four”. Masusubukan ang kanilang tikas sa darating na Linggo kontra UE. Tinapos ko na lamang ang programang “Debate” na pinag-uusapan ang walang katapusang usapin tungkol sa Impeachment bago ako natulog. Lecheng Impeachment yan… hindi na natapos-tapos. Ayaw talaga ipasa eh, daanin na lang sa ibang pamamaraan.

Biyernes pala ngayon, hindi ako magsusuot ng uniporme. Ayos! Pwede akong mamili ng damit na gusto ko, pwede akong pumorma ng todo, kaya lang, hindi pa ko nakakapagpagupit… hindi na tuloy ako pogi! sabagay, mas mabuti ng minsan sa buhay ko maranasan ko ang hindi masyado napapansin, para kapag bigla kang nagpagupit at nag-ayos… naks! biglang pogi!

Naalala ko din, kasal nga pala ngayon ng kaibigan ko… hindi naman ako imbitado, so… anung pakialam ko? sa Huwes lang sila ikinasal, ilan na nga bang kaibigan at malapit sa buhay ko ang nagpakasal sa huwes? Ilan na rin ba ang hindi na ikinasal at nagbuo na lang ng pamilya. Madami-dami na rin pala. Mas marami pa sa mga kakilala ko na nagpapakasal sa simbahan. May nagtatagal, may naghihiwalay. Binata pa naman ako, ngunit hindi na rin papabata. Hindi maglalaon at iisipin ko na rin iyan, anu pa nga ba ang mas praktikal sa ngayon, magpakasal sa harap ng Diyos at maghiwalay din naman kinalaunan o huwag na lamang baka mas lalo pang magtagal ang pagsasama. Napaisip ako, at nagdesisyon na mas gugustuhin ko pa ng may basbas ng Diyos, kaya ngayon pa lang ay paghihirapan at pag-iipunan ko na ito. Hindi ko naman siguro maaaring ipagkait iyon sa aking sarili at sa aking mapapangasawa.

Halos araw-araw may naririnig akong mga asawang nag-aaway, nagkakagalitan, nambabae si mister at nanlalalki si misis. kahit sa estado pa lamang ng mag-girlfriend, boyfriend ay hindi na rin siya maiwasan. Hindi daw kumpleto ang isang relasyon, hindi tumitibay at tumatatag kung hindi nagkakaroon ng problema. Ganun ba talaga iyon? Hindi ba pwedeng “Live happily ever after” na lamang. Sabi ng ilan… kung mahal mo ang isang tao, ibibigay mo ang lahat ng walang pag-aalinlangan, walang pasubali at wala ng atrasan. Iyan daw ang tunay na pag-ibig. Maaari, Ngunit kung magmamahal ka ng buong-buo, panu na ang pagmamahal mo sa ibang tao o bagay. sa mga hilig mo dati, at mahal mong gawin. ang alam ko duon ay “compromise”. walang bagay na hindi napag-uusapan. naku, pare… “love” na itong aking pinagsasasabi dito, ayoko na. tingnan mo nga naman, oo! 

Permalink Leave a Comment

News that Rocked My World This Week

August 17, 2006 at 12:07 pm (balita... ngayon!)

news.jpg

PLUTO COULD LOSE PLANET STATUS

My two cents on this is that this is really something in the world of astronomy… these people know what they’re doing and are simply on the verge of another discovery. Good thing, my days in school are over, but nevertheless, these are facts that we should know. The knowledge of Pluto being the ninth and farthest planet will soon be gone, and the next generation will be informed. just don’t let my favorite planet vanish… Ur anus. Err… I mean, Uranus

INDIA STATE BANS COKE, PEPSI

Is this something that we Filipinos should really know? Or is this is just the same with the rumor that our beloved Burger McDo contains worms? Well, all I know, this is something we should not take for granted, most especially authorities. Sooner or later, hopefully not, if the facts are correct… it may happen here. Well, this news is giving me the creeps. Time to have some break, I’ll grab some Coke… Gulp! Gulp! Gulp!

CHINESE WOMEN NEEDS BIGGER BRAS

IMHO, nutrition is the key to achieving a healthier life. Practicing a proper lifestyle will not make you old. In age, maybe. But having proper nutrition will make your bust larger? Hmmm… if that’s the case, why still go under the knife and have breast implants? Well… maybe some women want an overnight make-over. Good thing, my girlfriend is healthy! Hmmmm…

Permalink Leave a Comment

Today is Thor’s Day!

August 17, 2006 at 11:18 am (diyornal)

Today is the day of the Norse God of thunder… nothing new…. sabi nga ni myk(spitsmaster) SSDD. “Same Sh*t, Different Day”. Nothing unusal happened, oh by the way, last night was the first time this week that I slept early. There were no good stuff to watch on TV, and too late to watch a movie. NCAA basketball on Ch.26 has San Beda Red Lions playing against UPHR, but unfortunately, the man I want to watch… Sam Ekwe, isn’t playing… so I decided to sleep early.

I was left alone in the morning, all my housemates were off to work. I was really timid to go to office, but hell… one day of absence is a waste. And besides, there is no one to share my emergency leave with. That is why I’m here… contemplating on writing my journal short today, and I still want to catch FEU’s game tonight at 10pm. They are trying to win four straight and out of the cellar, to once again reach the Final Four. Unfortunately, they are really hard pressed to win the UAAP championship this season. But hey, they are still fighting, they won’t be called TAMARAWS for nothing. Time to park my pen… (nge! parang love letter) Until next time…

P.S. there should have been another post today, but I don’t know where it went. Grrrr)

Permalink 1 Comment

Martes kahapon, ngayon… Miyerkules na!

August 16, 2006 at 10:56 am (diyornal)

Katulad ng inaasahan… isang nakakabusog na hapunan ang aming pinagsaluhan kagabi. Wala nang samaan ng loob. Sa bagay, para ulam lang eh. At dahil walang magandang palabas sa telebisyon, naisipan ko na lamang na magsalang ng “VCD”. “Fantastic Four” ang aking napili, nakita ko na naman ang isa sa mga paborito kong karakter, si “The Thing”. Na pati mga lamangloob ay yari sa bato. Sa isip-isip ko, ang kanya kayang “reproductive organ” ay ganun din? panu pa kaya sya tinitigasan? (paumanhin sa mga may murang kaisipan).

Pagkatapos ng palabas, ginawa ko na ang aking mga ritwal bago matulog. Nakatawag pansin sa akin ang isang babaeng aking namumukhaan, tama! Si Jaymee Joaquin nga, (ang babae mula sa Singles at Bora) naghohost na pala sya… Games Uplate Live! Ang laro para sa gabing iyon ay huhula ka lamang ng kulay at pwede kang manalo ng mula isang libo hanggang limang libong piso at isang bagong Nokia cellphone. Anim na kulay mula sa animnapu’t apat na “standard colors” ng isang “Crayon set” ang dapat mong mahulaan. Hindi ko maalala kung bakit ako nagtext, dahil ba kay Jaymee, dahil gusto kong manalo, o dahil gusto ko lang marinig ang boses ko sa TV. May nakahanda na akong isasagot… “Periwinkle” o “Gold” ang nasa isip ko. Naghintay ako, natapos ang isang oras at wala akong napala. Ibinunyag ang apat na kulay dahil walang nakasagot ng tama, lumabas ang dalawang kulay na hinulaan ko. Naghintay ako sa wala. Tama ang dalawa kong hula, hindi naman ako natawagan. Ang tadhana nga naman! Ganun na ba ako ka-desperado magkapera? Mag-iisang buwan na din pala mula ng magtext ako sa Game KNB? at Deal or No Deal. Bukod pa sa pagbili ko ng ilang pack ng kendi, para mabuo ko lang ang salitang “HALLS”. Maaari nga, kailangan ko na ngang magkapera.

Alas-dos na ako nakatulog, at hindi pa rin maalis sa isipan ang nangyari… himala, anim na oras lang ang tulog ko at maaga ako nagising. Naalala ko, kukunin ko pa nga pala ang aking pinalabhan, na sa kasamaang palad ay hindi pa tapos tiklupin. Kinuha ko na lamang ang uniporme kong gagamitin ngayon. Dumaan muna ako sa bangko, nang hindi pa kumakain. Yosi na lang ang katapat! Hintayin ko na lang ang tanghalian, dahil itlog na pula at kamatis ang aming ulam. Pagdating ng hapon, may nagpakain sa opisina, Pandesal at pansit “HABHAB”(pancit bihon na dinakot ng plastic, at duon hinabhab) wala kasi akong plato at tinidor. Pagkatapos magpakabundat, bumalik ako sa aking puwesto para gawin ito. Sumakit ang tiyan ko sa sobrang kabusugan, ng hindi ko man lang nalaman kung sino at kung bakit nagpakain ng makapagpasalamat man lamang. Teka, Miyerkules nga pala ngayon, trapik sa Baclaran, kailangan ko ng umuwi… 

Permalink Leave a Comment

Mutombo will open hospital

August 16, 2006 at 4:08 am (balita... ngayon!)

10007394.jpg

My basketball icon…on and off the court. Grew up loving how Deke plays, my friends say that we play alike(count in the finger-wagging). The longest name in NBA…Dikembe Mutombo Mpolondo Mukamba Jean Jacques Wamutombo. He speaks at least 6 different languages, and is really a well-known humanitarian. He just sounds really odd. On Sept. 6, he’ll fulfill a dream that he started in 1997. ARTICLE

Permalink Leave a Comment

« Previous page · Next page »